پیشینه عزاداری

سوم جمادی الآخر شهادت حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیه) طبق نظر مشهور مورخان شیعه می باشد از این رو شیعیان در رثاء ایشان عزاداری می کنند. حضرت امام صادق (ع) می فرمایند: خدا رحمت كند شيعيان ما را كه از گِل ما سرشته شده اند و از چشمه محبّت ما عجین شده‏اند، در غم ما غمگين و در شادى ما شادمانند.[1]

ادامه مطلب

پولسیت یا مسیحیت!

تأثیرگذارترین شخص در اعتقادات مسیحیان پولس می باشد. شائول یهودی حدود 10 سال پس از میلاد مسیح به دنیا آمد، او یهودی رومی بود. در جوانی برای آموختن شریعت موسی به اورشلیم رفت...

یهودیت

حضرت موسی برای نجات قوم  بنی اسرائیل از بت پرستی و طاغوت و ستم فراعنه آمده بود.پیروان حضرت موسی علیه السلام از قوم بنی اسرائیل را یهود گویند. اسرائیل لقب یعقوب می باشد، یعقوب فرزند اسحاق و اسحاق فرزند ابراهیم بوده است.

ادامه مطلب

عاشورا 1388 نماد عاشورای 61

بر سر منابر شنیده بودم کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا. هنوز صدای شهید مطهری در گوشم طنین انداز بود که یزید و شمر ۱۴۰۰ سال پیش مردند شمر و یزید زمان خودمان را بشناسیم. همیشه عصر عاشورا دلم می گرفت اگر خونه بودم میزدم تلوزیون روضه گوش می کردم اما این دفعه اخبار چیزی نشان داد که مرا مبهوت کرد تهران صحنه عصر عاشورا و سوت و کف یزیدیان تکرار شده بود نمی دانستم چه کنم....

مردم به خیابان ها ریختند خیابان ها بوی زمستان ۵۷ می داد بوی یاران حسین که آمده بودند بگویند ای حسین اگر تو را کشتند نمی گذاریم یک مو از سر فرزندت سید علی کسی که جانشین توست کم شود آن قدر آمدیم که دیگر یزیدیان رویشان نشد به خیابان ها بیایند شاید هم پشیمان شدند که از اول به خیابان آمده بودند.

به نظر من تقلب را کسی کرد که همچون دوم خرداد با شعار قانون آمده بود ولی اولین کاری که کرد قانون را زیر پا گذاشت. به نظر من دشمن خمینی کبیر کسی بود که با شعار زنده کردن راه او آمده بود اما اولین کارش نقض ولایت بود یا در روز قدس که یادگار امام بود شعار نه غزه و نه لبنان راسر دادند. و در آخر کسی آمده بود که با شعار یا حسین به دشمنی امام حسین (ع) بر خاسته بود. ای آقا ومولای ما تا ظهورت لحظه ای دست از ولایت بر نمی داریم تا بدانی که اگر بیائی از یاران تو خواهیم بود.

رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرزندش ابراهيم ع را فداى امام حسين ع کرد.

(تاريخ بغداد خطيب بغدادى 2/ 204) به سند خود، از «ابو العباس» روايت كرده است كه حضور رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شرفياب بودم و اين در حالى بود كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله «ابراهيم» را روى زانوى چپ و حسين عليه السلام را روى زانوى راست نشانيده بود، گاهى حسين عليه السلام را مى‏بوسيد و گاهى «ابراهيم» را مى‏بوسيد. در اين هنگام «جبرئيل» با وحيى كه از جانب پروردگار عالمين در اختيار داشت بر آن حضرت فرود آمد. پس از آنكه پيغام الهى را به اطلاع رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله رسانيد، از حضور مبارك مرخص شد. رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود: اينك «جبرئيل» از سوى پروردگارم نازل شد و پيغام داد كه: اى محمّد! پروردگار تو سلام مى‏رساند و مى‏فرمايد كه من، اين دو فرزند را براى تو نگاه نمى‏دارم. بايد يكى از اين دو را فداى ديگرى قرار بدهى. پس از شنيدن پيغام و اظهارى كه «جبرئيل» كرده بود، نگاهى به «ابراهيم» نمود و گريست، و نگاهى به حسين عليه السلام نمود و اشك از ديدگانش جارى شد. سپس فرمود: مادر «ابراهيم» كنيز است و اگر «ابراهيم» فداى‏ حسين عليه السلام بشود، جز من كسى ديگر بر او سوگوار نمى‏باشد.

از سوى ديگر مادر حسين عليه السلام، فاطمه عليها السّلام است و پدرش، على عليه السلام- پسر عموى من- كه گوشت و خون من است و اگر حسين عليه السلام فداى «ابراهيم» بشود، دخترم و پسر عمويم و خود من، بر مرگ او سوگوار خواهيم شد. براى همين است كه اندوهگين بودن خودم را بر اندوهناك شدن آنها، ترجيح مى‏دهم. اين بود كه تقاضا كردم تا «ابراهيم» فداى حسين عليه السلام باشد. تقاضاى من پذيرفته شد و «ابراهيم» پس از سه روز بيمارى درگذشت. هر وقت پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مشاهده مى‏كرد حسين عليه السّلام بسويش مى‏شتابد، او را مى‏بوسيد و به سينه مى‏چسبانيد و دهانش را مى بوسید و مى‏فرمود: فداى كسى كه فرزندم «ابراهيم» را به خاطرش فدا كردم.[1]  

---

[1] فضائل پنج تن عليهم السلام در صحاح ششگانه اهل سنت، ج‏4، ص: 224

مناظره‏اى از امام جواد علیه السلام

امام نهم كه نامش «محمد» و كنیه‏اش «ابوجعفر» و لقب او «تقى‏» و «جواد» مى‏باشد، در دهم ماه رجب 195 ه . ق در شهر مدینه دیده به جهان گشود. (1)

مادر او «سبیكه‏» كه از خاندان «ماریه قبطیه‏» همسر پیامبر اسلام به شمار مى‏رود، از نظر فضایل اخلاقى، در درجه والایى قرار داشت و برترین زنان زمان خود بود، به طورى كه امام رضا علیه السلام از او به عنوان بانویى منزه و پاكدامن و با فضیلت ‏یاد مى‏كرد. (2)

حضرت در مجموع دوران امامت‏ خود، با دو خلیفه عباسى، یعنى مامون (193 - 218) و معتصم (218 - 227) معاصر بوده است .

« ابن حجر هیثمى‏» از علماى اهل سنت مى‏نویسد: «مامون او را به دامادى انتخاب كرد، زیرا با وجود كمى سن، از نظر علم و آگاهى و حلم بر همه دانشمندان برترى داشت. » (3)

شبلنجى عالم دیگر اهل سنت مى‏گوید: «مامون پیوسته شیفته او بود، زیرا با وجود كمى سن، فضل و علم و كمال عقل خود را نشان داده، عظمت ‏خود را آشكار ساخت .» (4)

در این مقال بر آنیم با ارائه یكى از مناظرات آن حضرت، خوشه‏اى از خرمن علم و فضل و كمال عقل او برگیریم، و فراروى اندیشه خویش قرار دهیم .

ادامه مطلب